شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس یازدهم : پایه های آوایی همسان دو لختی | آزمون شماره 4460

می‌گفتم

برداشتم

شمع مجلس

عبادت

گویا طلوع می‌کند از مغرب آفتاب / کاشوب در تمامی ذرّات عالم است

سعدی از اخلاق دوست هرچه برآید نکوست / گو همه دشنام گو کز لب شیرین دعاست

گر در طلبت رنجی ما را برسد شاید / چون عشق حرم باشد سهل است بیابان‌ها

چو فرهاد از جهان بیرون به تلخی می‌رود سعدی / ولیکن شور شیرینش بماند تا جهان باشد

سودای عشق پختن عقلم نمی‌پسندد / فرمان عقل بردن عشقم نمی‌گذارد

خوش می‌روی به تنها تن‌ها فدای جانت / مدهوش می‌گذاری یاران مهربانت

سرمست اگر درآیی عالم به هم برآید / خاک وجود ما را گرد از عدم برآید

دایم گل این بستان شاداب نمی‌ماند / دریاب ضعیفان را در وقت توانایی

زان پرده می‌گشاید دلبند نازنینم                تا در نظر نیاید زیبا نگار چینم

هر گوشه کمین کرده ابروی کماندارش           در صید نظربازان بگشاده کمینش بین

تا به جفایت خوشم ترک جفا کرده‌ای         این روش تازه را تازه بنا کرده‌ای

قامت به ناز افراخته خلقی ز پا انداخته         دل‌ها مسخّر ساخته کشورستانی را ببین