شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس چهارم : سبک شناسی قرن های 7 و 8 و 9 (سبک عراقی) | آزمون شماره 14914

نثر فنی کم‌کم در قرن هفتم ضعیف می‌شود و در قرن هشتم با سیطره تیموریان بر ایران از میان می‌رود.

از دیگر ویژگی‌های نثر این دوره داخل شدن لغات قبایل مختلف ترک و مغول به زبان فارسی است.

تاریخ‌نویسی در این دوره به اسلوب پیچیده رواج می‌یابد.

در این دوره برخی نویسندگان، کتاب‌های مشکل را به زبان ساده بازنویسی می‌کردند.

چگونه گوش توان کرد بر خردمندان / گهی که عشق شود غالب و خرد مغلوب (برتری عشق بر عقل)

سر کویت ز آب چشم مهجوران فرات / سر انگشتت به خون جان مشتاقان خضاب (فراق)

آن که گویند که بر آب نهاده است جهان / مشنو ای خواجه که چون درنگری بر باد است (بی‌اعتباری دنیا)

وقت رفتن گر روم با آتش عشقت به خاک / روز محشر در برم بینی دل خونین کباب (ستایش عشق)

برگ بنفشه چون بن ناخن شده کبود                                                                                در دست شیرخواره به سرمای زمهری

دست زی می بر و برنه به سر نیکان، تاج                                                                                  جام بر کف نه و برنه به دل اعدا گاز

ای صنم ماه‌روی خیز به باغ اندر آی                                                                         زان که شد از رنگ و بوی باغ به سان صنم

نشنیده‌ای که فرهاد چگونه سنگ سفتی؟                                                                          نه چو سنگ آستانت که به آب دیده سفتم