شرکت در آزمون آنلاین عربی هشتم - عربی هشتم | آزمون شماره 3593

اُحبُّ اللُّغةَ العربیّةَ لِأنّها لغةُ دینِنا.

الطّبابة، لِأنّها تَخدِم المَرضی.

تُحبُّ تعلُّم اللّغة العربیّة لأنّها لغةُ دینِنا.

الطَّبیب، لأنَّهُ مِن المرضی.

مضارع- مضارع

ماضی- مضارع

ماضی- ماضی

مضارع- ماضی

«الکلام کالدّواء، قلیلهُ ینفَع و کثیره قاتل.»: سخن مانند داروست، اندکش سود می‌رساند و بسیارش کشنده است.

«العاقل ینظرُ إلی الیَسار و الیَمین ثمّ یعبُرُ الشّارع.»: عاقل به چپ و راست می‌نگرد، سپس از خیابان عبور می‌کند.

«وَ مَن یشکر فإنّما یشکر لِنفسه.»: و هر کس شکر کند، پس برای خودش شکرگزاری کرده است.

 «والدتی ممرّضة و والدی شرطیّ، أنا اُحبّهما کثیراً.»: مادرم پرستار و پدرم پلیس است، من آن دو را خیلی دوست دارم.

«إذا مَلَک الأراذل، هَلک الأفاضل.»: چو افتد به دست اراذل اُمور/ شود عدل و انصاف منکوب زور

 «مَن زرَعَ العُدوان، حَصَدَ الخُسران.»: درخت دوستی بنشان که کام دل به بار آرد/ نهال دشمنی برکن که رنج بی‌شمار آرد

«الوَحدةُ خیرٌ من جَلیس السّوء.»: دشمن دانا که غم جان بُوَد/ بهتر از آن دوست که نادان بُوَد

«یَد الله مَعَ الجَماعة.»: تا من و تو ما همه یک جان شوند/ عاقبت مستغرق جانان شوند