شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 17882

قامت زیبا و رویی چون بهار آراسته / راست گویی که سرو راستین آمد برون

بیداری من شمع صفت لاف زبانی است / دارم زخموشی به کمین خواب گران را 

خور و خواب و آرامگه تنگ شد / تو گفتی که روی زمین سنگ شد 

نام تو جاودان بود ای شاعر بزرگ / چونان که نام سعدی شیرین زبان ما 

گر به سر من آن پری از سر ناز بگذرد / بر سر راهش افکنم پیرهن دریده را

هر که را امروز ساقی می‌کشد پای حساب / ایمنی از هول فردای حسابش می‌دهند

ز قامت تو چنان پایمال شد طوبی / که تا به روز قیامت کمر نمی‌بندد

گیرد سپهر چشمه‌ی خورشید را به گل / گر بامداد پرده نپوشی به روی خویش

سر بنه کاینجا سری را صد سر آید در عوض / بلکه بر سر هر سری را صد کلاه آید عطا

هر چه جز نور السّموات از خدایی عزل کن / گر تو را مشکوه دل روشن شد از مصباح لا

ور تو اعمی بوده‌ای بر دوش احمد دار دست / کاندر این ره قائد تو مصطفی به مصطفا

اوست مختار خدا و چرخ و ارواح و حواس / زان گرفتند از وجودش منّت بی‌منتها

 جز نور خرد، رهنمای مپسند                           خودکام مپندار کامیاب است

 مردم به خرد هر چه بخواهد به کف آرد                 چیزی ندهد جز به خرد ایزد دادار

عقل با جان عطیه احدی است                            جان با عقل، زنده ابدی است

جمعی که افسر از خرد خام کرده‌اند             از بحر، اختصار به یک جام کرده‌اند

یکی

دوتا 

سه تا

چهارتا