شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 17035

شمارشی ـ مبهم ـ تعجبی 

عالی ـ مبهم ـ تعجبی

عالی ـ تعجبی ـ اشاره

اشاره ـ تعجبی ـ شاخص

من مجرمِ محبّت و دوزخ، فراق یار / وآه درون به صدق مقالم (گفتار)‌ دلالت است

آمد بهار و خاطر من شد ملول‌تر / زیرا که باغ بی تو محلّ ملالت است

گفتم که با تو صورت حالی بیان کنم / دردا که حال عشق برون از مقالت است

گیرم به خون دیده نویسم رساله را / کس را در آن حریم چه حدّ رسالت است

چون غرض آمد هنر پوشیده شد                                          صد حجاب از دل به سوی دیده شد 

عیب یاران و دوستان هنر است                                          سخن دشمنان نه معتبر است

به منّت دگران خو مکن که در دو جهان                                رضای ایزد و انعام پادشاهت بس   

عالم شهر گو مرا وعظ مگو که نشنوم                                  پیر محلّه گو مرا توبه مده که بشکنم