شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس سوم : تشبیه | آزمون شماره 11566

تافته اندر دلم پرتو مهر رخت/ میکنم از آب چشم خانه دل را خراب

لبتشنه چند باشی، در ساحل تمنا؟/ انداز خویشتن را در بحر بینهایات

دلم که در سر زلف تو شد، توان گَهگَه/ ز آفتاب رخت سایه ای بر آن انداخت

عراقی بار دیگر توبه بشکست / ز جام عشق شد شیدا و سرمست

چو درد از کیمیای صبر درمان می‌شود صائب / چرا پیش طبیبان کس لب اظهار بگشاید

به کمند سر زلفت نه من افتادم و بس / که به هر حلقۀ موییت گرفتاری هست

کیست آن لعبت خندان که پری‌وار برفت / که قرار از دل دیوانه به یکبار برفت

آتش صبر تو سوزد آتش هستیت را / آتش اندر هست زن و اندر تن هستی نژاد

چون چنگ همی ‌زارم چون بلبل گلزارم/ چون مار همی‌پیچم چون بر سر گنجورم

چون ندید از بهشتیان دورش/ جامۀ سبز دوخت چون حورش

یکی چون عاشق بیدل، دوم چون جعد معشوقه/ سِیمُ (سوم) چون مژّۀ معشوق، چهارم چون لب لیلی

رهی باریک چون پرگار ابروش/ شبی تاریک چون ظلمات گیسوش