شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 9: آرایه‌های ادبی

آرایه مقابل کدام گزینه نادرست ذکر شده است؟

آید انگشت گزان روز جزا در محشر/ آنکه ابله به جهان آید و عاقل برود (تضاد)

آن سوختگانیم که گر آتش دوزخ/ سنجند به داغ دل ما، خام برآید (اغراق)

چون آینه، جان نقش تو در دل بگرفته است/ دل در سر زلف تو فرو رفته چو شانه است (ایهام)

غرق خون بود و نمی‌مرد ز حسرت فرهاد/ گفتم افسانه شیرین و به خوابش کردم (ایهام تناسب)

آرایه‌ی روبه‌روی کدام گزینه نادرست است؟

کس چو حافظ نگشود از رخ اندیشه نقاب / تا سر زلف سخن را به قلم شانه زدند (استعاره، کنایه)

باد بیرون کن ز سر تا جمع گردی، بهر آنک / خاک را جز باد نتواند پریشان داشتن (تناقض، جناس ناقص)

چو شیرینی از من به در می‌رود / چو فرهادم آتش به‌سر می‌رود (ایهام تناسب، تشبیه)

گوشم شنید قصّه‌ی ایمان و مست شد / کو قسم چشم، صورت ایمانم آرزوست (حس‌آمیزی، تشخیص)

در کدام بیت آرایه‌های «واجآرایی، ایهام، جناس و کنایه» وجود دارد؟

شاید که ز من خلق جهان دست بشویند / گر در غمت از هر دو جهان دست نشستم

بر بوی سر زلف تو چون عود بر آتش / می‌سوزم و می‌سازم و باد است به دستم

در حال که من دانهٔ خال تو بدیدم / در دام تو افتادم و از جمله برستم

دیشب دل دیوانهٔ بگسسته عنان را / زنجیر کشان بردم و در زلف تو بستم

در همه‌ی گزینه‌ها تمامی آرایه‌ها درست نوشته شده است، به‌جز گزینه‌ی .......

غلام آن لب ضحاک و چشم فتّانم / که کید و سحر به ضحاک و سامری آموخت (جناس تام - مراعات نظیر)

برفت رونق بازار آفتاب و قمر / از آن که به دکان تو مشتری آموخت (ایهام تناسب - کنایه)

تو بت چرا به معلم روی که بتگر چین / به چین زلف تو آید به بتگری آموخت (جناس تام - حسن تعلیل)

چنین بگریم از این پس که مرد بتواند / در آب دیده‌ی سعدی شناوری آموخت (اغراق - مراعات نظیر)

به لحاظ داشتن آرایه‌های «تشخیص، کنایه، اغراق و جناس» ترتیب ابیات زیر کدام است؟

الف) دی چاشتگه ز چهر فکندی نقاب را / شرمنده ساختی همه روز آفتاب را

ب) تیغ تو را چه حاجت رخصت به خون ماست / بر خلق تشنه حکم روان است آب را

ج) بینم چشم مست تو بیمار سرگران / این است شیوه‌ی مردم بسیار خواب را

د) گفتی مگر به صورت من عاشقی کمال / صورت ندیده چون بنویسم جواب را

ج، د، الف، ب

الف، ب، ج، د

ج، ب، الف، د

الف، ب، د، ج

شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 9: آرایه‌های ادبی | آزمون شماره 10810