شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 18509

تنی لرزلرزان و رخ سندروس:                ترس

بپیچید زو روی و شد سوی کوه:                        فرار

که رهّام را جام باده‌ست جفت:                تحسین

مرا مادرم نام مرگ تو کرد:                 تهدید

بینوایان را به برگ سبز گاهی یاد کن / چون ز نیرنگ جهان خرج خزان خواهی شدن؟

یکایک از او بخت برگشته شد / به دست یکی بنده برکشته شد

در آن اجاق کهن، آتشی نمی‌سوزد / در آن اتاق تهی، پر نمی‌زند مگسی

بیامرز از عطای خویش، ما را / کرامت کن لقای خویش، ما را

سر از قلاده آموختن مپیچ و بدان / که دیگران هم از آموختن شدند استاد

هر که ز آموختن ندارد ننگ / دُر برآرد ز آب و لعل از سنگ

گر نمی‌خواهی در آتش سوختن / بایدت اندرز ما آموختن       

زمانی میاسای از آموختن / اگر جان همی‌خواهی افروختن

ستایش نبرد آن که بیداد بود / به گنج و به تخت مهی شاد بود
گسسته شود در جهان کام اوی / نخواند به گیتی کسی نام اوی

توانگرا دل درویش خود به‌دست‌آور / که مخزن زر و گنج درم نخواهد ماند
بدین رواق زبرجد نوشته‌اند به زر / که جز نکویی اهل کرم نخواهد ماند

نامرادی و مراد این جهان / تا بجنبی بگذرد در یک زمان
چون جهان می‌بگذرد بگذر تو نیز / ترک او گیر و بدو منگر تو نیز

که دست در خم می زد که خون ما جوشید / که برفروخت که در چشم ما حیا جوشید
ترانه‌ای که چمن را به خون گرم گرفت / که ناگذشته بر او سینة صبا جوشید