شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس دهم : سبک شناسی قرن های 10 و 11 (سبک هندی) | آزمون شماره 10538

عیب پاکان زود بر مردم هویدا می‌شود /  موی اندر شیر خالص زود پیدا می‌شود

دود اگر بالا نشیند کسر شأن شعله نیست /  جای چشم ابرو نگیرد گرچه او بالاتر است

هر که دل پیش دلبری دارد /  ریش در دست دیگری دارد

آدمی پیر که شد حرص جوان می‌‌گردد /  خواب در وقت سحرگاه گران می‌گردد

عالم را نشاید که سفاهت از عامی به حلم درگذراند که هر دو طرف را زیان دارد.

آتش، گوهر علوی است ولیکن چون به نفس خود هنری ندارد با خاک برابر است.

گوهر اگر در خلاب افتد هم‌چنان نفیس است و غبار اگر به فلک رسد همان خسیس.

هر که نفسی شریف و گوهری بلند دارد خویشتن را از محل وضیع به منزلتی رفیع می‌رساند.