شرکت در آزمون آنلاین فارسی نهم - فارسی نهم | آزمون شماره 13329

حسب حالی ننوشتی و شد ایّامی چند / محرمی کو که فرستم به تو پیغامی چند

ما بدان مقصد عالی نتوانیم رسید / هم مگر پیش نهد لطف شما گامی چند

نه من از پرده‌ی تقوا به درافتادم و بس / پدرم نیز بهشت ابد از دست بهشت

حافظا روز اجل گر به کف آری جامی / یک سر از کوی خرابات برندت به بهشت

یاد باد آن که سر کوی توام منزل بود / دیده را روشنی از خاک درت حاصل بود

راست چون سوسن و گل از اثر صحبت پاک / بر زبان بود مرا آن چه تو را در دل بود

عالم از ناله‌ی عشاق مبادا خالی / که خوش‌آهنگ و فرح‌بخش نوایی دارد

پیر دردی‌کش ما گر چه ندارد زر و زور / خوش عطابخش و خطاپوش خدایی دارد

ببین قارون چه برد از گنج دنیا / نیرزد گنج دنیا رنج دنیا

به رنج بردن بیهوده گنج نتوان برد / که بخت راست فضیلت نه زور بازو را

تا رنج تحمّل نکنی گنج نبینی / تا شب نرود صبح پدیدار نباشد

ای آن‌ که هیچ جایی آرام جان ندیدی / رنج جهان کشیدی گنج جهان ندیدی

دو تا                                

سه تا

چهار تا  

پنج تا

بنای حسن را سست است بنیاد / اثاث عشق یا رب بی‌خلل باد

زین عالم تلخ و ترش زین چرخ پیر طفل‌کش / هم قصّه‌گو و هم خمش هم بنده هم امّاره‌ای (حاکم و فرمانروا)

از آن زمانه به ما ایستادگی آموخت / که تا ز پای نیافتیم، تا که پا و سریست

مفروش مرا به هیچ و آزاد مکن / من خاجه یکی دارم و تو بنده بسی