شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 7: تاریخ ادبیات قرن چهاردهم | آزمون شماره 9744

نگرشی عاطفی به واقعيات ملموس

نزدیکی به ادبیات نمایشی 

سیر آزاد تخيل

پرهیز از آوردن قافیه و نگاه نو

بگذار در سکوت به گوش آید / در نور رنگ‌رفته و سرد ماه / فریادهای ذلّه محبوسان / از محبس سیاه

از این زنجیریان هستند مردانی / که مردار زنان را دوست می‌دارند / از این زنجیریان هستند مردانی / که در رویایشان هر شب / زنی از وحشت مرگ از جگر برمی‌کشد فریاد

من امیدم را در یأس یافتم / مهتابم را در شب / عشقم را در سال بد یافتم / و هنگامی که داشتم خاکستر می‌شدم / گر گرفتم

به صد امید آمد، رفت نومید / بهار - آری بر او نگشود کس در / در این ویران به رویش کس نخندید / کس‌اش تاجی ز گل ننهاد بر سر

رخشنده اعتصامی: در قصیده به سبک ناصرخسرو به روانی و لطافت شعر سعدی می‌سراید و در قطعات به شیوۀ انوری و سنایی توجه دارد.

سید محمدحسین بهجت تبریزی: این شاعر بزرگ غزل‌سرای معاصر، از مولوی تأثیر فراوان پذیرفت و ارادت خاصی به بزرگان دین به‌ویژه حضرت علی (ع) داشت.

علی اسفندیاری: آنچه کار او را از دیگر نوگرایان متمایز می‌کند، نگرش عاطفی او به واقعیت‌های ملموس در شعر است.

مهدی اخوان ثالث: حماسی ‌بودن زبان و به‌کارگیری برخی از کاربردهای نحوی سبک عراقی از ویژگی‌های شعر اوست. «از این اوستا» از بهترین مجموعه شعرهای اوست.