شرکت در آزمون آنلاین اقتصاد دهم - درس هشتم: رکود، بیکاری و فقر | آزمون شماره 34030

یکی از اهداف اصلی برنامه‌ریزی‌های اقتصادی در هر کشوری دستیابی به عدالت، کاهش انواع نابرابری مثل نابرابری در برخورداری از امکانات، کاهش فاصله‌ی دهک‌های درآمدی، نابود کردن فقر و تأمین حداقل رفاه اجتماعی برای عموم مردم است.

رفاه اجتماعی در پی تأمین حداقل نیازهای اساسی آحاد جمعیت کشور، برخورداری از سلامت در جسم و روح افراد جامعه، کاهش نابهنجاری‌های اجتماعی و … است.

مسکین در ادبیات اقتصادی وضعی بدتر از فقیر دارد. مسکین کسی است که حتی در صورت دسترسی به امکانات معیشتی، توانایی استفاده از آن‌ها را هم ندارد.

سطح حداقل معیشت از یک کشور به کشور دیگر یا از یک زمان به زمان دیگر یکسان است و این امر منعکس‌کننده‌ی یکسانی در نیازها است.

فقیر مطلق کسی است که به نیازهای ابتدایی زندگی دسترسی نداشته باشد.

سطح حداقل معیشت (خط فقر) از یک کشور به کشور دیگر تفاوت چندانی ندارد.

با در نظر گرفتن دو شاخص درآمد سرانه و میزان نابرابری در توزیع درآمد می‌توان اندازه فقر را در هر کشوری به‌دست آورد.

هر چه توزیع درآمد در کشوری نسبت به کشور دیگر ناعادلانه‌تر باشد، نرخ فقر در آن کشور بیشتر است.

30 هزار نفر – 100 هزار نفر

20 هزار نفر – 100 هزار نفر

30 هزار نفر – 180 هزار نفر

20 هزار نفر – 180 هزار نفر