شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس پنجم: هماهنگی پاره‌های کلام | آزمون شماره 26384

بهار/مردم/سیلاب

مراعات/سیراب/بهمن

دیدار/عقاب/برفی

دکمه/شنبه/مادر

زمرا چشمی است خون افشان ز دست آن کمان‌ابرو

قدر فلک را کمال و منزلتی نیست

آب زنید راه را هین که نگار می‌رسد

دل می‌رود ز دستم، صاحبدلان خدا را

مو ـ کار ـ آب

سال ـ سیر ـ سرد

می‌ساخت ـ بلندی ـ مرکّب

بها ـ خواست ـ نامه

مقام عیش میّسر نمی‌شود بی‌رنج / بلی به حکم بلا بسته‌اند عَهدِ الست

خصم را عقل مقیّد به تحمّل دارد / سیل را ریگ مسخّر به تنزّل دارد

تا کی ز فراق دوست فریاد کنم / در فرقت دوست صبر نتوانم کرد

گر تو مرد راه عشقی عشق را کن اختیار / نور عرفان در کجا، چون دردِ عالم‌سوز نیست

نه تو گفتی که به جای آرم و گفتم که نیاری: $(--\bigcup \,\bigcup --\bigcup \bigcup -\bigcup -\bigcup \bigcup --\bigcup \bigcup )$

دوش ای پسر مِی خورده‌ای چشمت گواهی می‌دهد:$(-\bigcup ---\bigcup ---\bigcup ---\bigcup -\bigcup -)$

خاک پایش بوسه خواهم داد آبم گو ببر: $(--\bigcup ---\bigcup ---\bigcup ---\bigcup -)$

برو پاس درویش محتاج دار:$(-\bigcup --\bigcup --\bigcup --\bigcup )$