شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - درس پانزدهم : کبوتر طوقدار | آزمون شماره 1228

چشم حافظ زیر بام قصر آن حوری سرشت/شیوۀ جنات تجری تحتها الانهار داشت 

برون آمد از پیش کاووس شاه/شده تیره بر چشم او هور و ماه 

یکی غار پیش آیدت حول ناک/چنان شنیدم پر از بیم وباک

تو صلاح دل و دین را چو بدان چشم ببینی/ به خدا روح امینی و امین مشعله ها را 

در بیت دو ترکیب وصفی هست 

در بیت چهار ترکیب اضافی است 

هر دو مصراع به شیوه بلاغی نوشته شده است 

شناسه هر دو فعل حذف شده است 

روی از تربیت ناصحان بگردانیدن و علما را به ضلالت منسوب کردن و در طلب عالم معصوم از فواید علم محروم ماندن، ناصواب است.

بر وصال دوستان حريص مباش که سور آن از شیون قاصر است و اندوه آن بر شادی راجح، و با این همه درد سوز هجر منتظر و نیز شاید بود که برای فراق اهل و فرزندان به جمع مال حاجت افتد. 

از این اندیشه ی ناصواب در گذر و همت بر اكتساب ثواب مقصور گردان که راه مخوف است و رفیقان ناموافق.

اما آن سه که اهل دنيا طالب آنند، فراخی معیشت است و رفعت منزلت و رسیدن به ثواب آخرت و آن که به وسيلت بدین اغراض توان رسید، صیانت نفس است.

تنگ شکر شود همه کام و دهان من/ چون دل خیال آن بت شیرین‌دهان کند

یا رب این قافله را لطف ازل بدرقه باد/ که از او خصم به دام آمد و معشوقه به کام  

من ترک عشق شاهد و ساغر نمی‌کنم/ صدبار توبه کردم و دیگر نمی‌کنم

از خیال یار دل شد کعبه حاجت مرا/ نقش شیرین در نظرها ساخت شیرین سنگ را   

نالم به دل چو نای من اندر حصار نای / پستي گرفت همت من زين بلند جای
 

بر او راست خم كرد و چپ كرد راست / خروش از خم چرخ چاچی بخاست
 

سراسر همه دشت بريان شدند / بر آن چهر خندانش، گريان شدند
 

از هر کرانه تیر دعا کرده‌ام روان / باد کز آن میانه یکی کارگر شود