شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس هشتم: وزن شعر فارسی | آزمون شماره 27700

عالمی را یک سخن ویران کند

یکی شاد و دیگر پر از درد و رنج

گرم بازآمدی محبوب سیم‌اندام سنگین‌دل

الهی سینه‌ای ده آتش‌افروز

گلشن - یاد - اجمال‌ها - سرگشته - پریشان

پرچین - دانه - طومار باز - فرزند - گلزار

کشتی - خال - بازارگاه - تمثال - خوبی‌ها

میزان - پری - استفهام - نوشاب - مردم دار

در رفتن جان از بدن گویند هر نوعی سخن / من خود به چشم خویشتن دیدم که جانم می‌رود

گرم از دست برخیزد که با دلدار بنشینم / ز جام وصل می‌نوشم ز باغ عیش گل چینم

گه نعره زدی بلبل گه جامه دریدی گل / با یاد تو افتادم از یاد برفت آن‌ها

نه من سبوکش این دیر رندسوزم و بس / بسا سرا که در این آستانه سنگ و سبوست

عشق گزین عشق و در او کوکبه می‌ران و مترس (-UU-/-UU-/-UU-/-UU-/U)

نه از هوای دلبران بری شدم برای تو (U/-U-U/-U-U/-U-U-U-)

پری‌رویان قرار از دل چو بستیزند بستانند (U-/--U-/--U-/---U--/-)

زندگی در چشم من شب‌های بی‌مهتاب را ماند (-U-/--U-/--U-/--U--)