شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 17858

کسان برخورند از جوانی و بخت / که با زیردستان نگیرند سخت

غم زیردستان بخور زینهار / بترس از زبردستی روزگار

حاکمی بر زیردستان هر چه فرمایی رواست / پنجه‌ی زورآزما با ناتوان افکنده‌ای

به داد و دهش گیتی آباد دار / دل زیردستان خود شاد دار

چو خشنود داری جهان را به داد                                                       توانگر بمانی و از داد شاد

همه داد کن تو به گیتی درون                                                   که از داد هرگز نشد کس نگون

به داد و دهش کوش و نیکی سگال                                             ولی را بپرور عدو را بمال

اگر دادگر چند بی‌کس بود                                                       ورا راستی پاسبان بس بود

 بی خموشی نیست ممکن جان روشن یافتن / کوزه سربسته می‌باید شراب ناب را

 به چشم ظاهر اگر رخصت تماشا نیست / نبسته است کسی شاهراه دل‌ها را

 یاقوت تشنگی شکند از چه گشت خشک / آن لب که یک ترشح از او چشمه بقاست

تو تشنه غزل شهریار و من به که گویم / که شعر تر نتراود برون ز طبع حزینم  

خجلت بی‌ثمری عیش مرا دارد تلخ / نخل بی‌بار مرا زود بریدن به بود

در بهشت عافیت افتادم از بی‌حاصلی / شد حصاری بی‌بری از سنگ طفلان بید را

آستین بی‌نیازی بر ثمر افشانده‌ایم / همچو سرو از سیلی باد خزان آسوده‌ایم

بی‌بری دارالامان مردم آزاده است / کی دلی از بی‌حاصلی غمناک باشد سرو را