شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 9833

ز بس بلندی،ظل زمین به من نرسد/نه ام سپید صباح است و نه سیاه مسا

در بحر ضلال کشتی ای نیست/جز حب علی به قول مطلق 

نانم افزوده و آبرویم کاست/ بینوایی به از مذّلت خواست

از غایت تشنگی که بردم / در حلق نمی رود زلالم

لفظی فصیح شیرین، قدی بلند چابک    

  رویی لطیف زیبا، چشمی خوش کشیده

آن لعل دلکشش بین، وان خنده دل‌آشوب

  وان رفتن خوشش بین، وان گام آرمیده

یاقوت جان فزایش از آب لطف زاده

          شمشاد خوش خرامش در ناز پروریده

از تاب آتش می ‌بر گرد عارضش خوی

    چون قطره‌های شبنم بر برگ گل چکیده

چهار

سه 

دو

یک

تحریر شرح شوقت طومار برنتابد / تقریر وصف حالم گفتار برنتابد
 

من بارها کشیدم بار فراق بر دل / ترسم که دل ضعیف است این بار برنتابد
 

یاران مهربان را رسم است جور یاران / برتافتن ولیکن این بار برنتابد
 

آن کس رخ تو بیند کز خود نظر بدوزد / هر چشم خویشتن‌بین دیدار برنتابد