شرکت در آزمون آنلاین زيست شناسی 2 - گفتار 1: گیرنده‌های حسی | آزمون شماره 10282

هرگاه مدتی در معرض محرک ثابتی قرار گیرند، پیام عصبی تولید نمی‌­کنند و یا پیام عصبی کمتری تولید می‌­کنند.

انتهای دارینه‌­ی یاخته‌­های عصبی حسی هستند که درون پوششی از بافت پیوندی قرار گرفته‌­اند.

می‌­توانند پیام عصبی تولید کنند و به منظور پردازش، آن­ را به دستگاه عصبی مرکزی ارسال ­می­‌کنند.

با فشرده شدن پوشش اطرافشان، تحریک شده و پتانسیل الکتریکی غشای آن­ها تغییر می­‌کند.

به بی‌اثر شدن محرک اثرگذار با گذشت زمان می‌انجامد.

موجب تغییر نوع پاسخ گیرنده به محرک تکرارشونده می‌شود.

 با غیرفعال شدن پروتئین‌های غشایی گیرنده محرک همراه است.

به کاهش مصرف انرژی در یاخته‌های مغزی کمک می‌کند.

می تواند پیام عصبی را در طول خود به سمت جسم یاخته ای هدایت کند.

همانند سطحی ترین گیرنده های پوست، در تماس با غشای پایه قرار دارد.

پس از تحریک، پیام عصبی را از طریق ریشة پشتی وارد نخاع می کند.

بر اثر فشار و فشرده شدن پوشش اطرافش، پیام عصبی را ارسال می کند.

این گیرنده‌ها به نوعی سازش یافته‌اند که در هنگام سکون، هیچ پیامی به مغز ارسال نمی‌کنند.

همه رشته‌هایی که در دو سر گیرندة وضعیت درون ماهیچه قرار دارند، تنها پیام را از دستگاه عصبی مرکزی به ماهیچه می‌برند.

این گیرنده‌ها به کشیده شدن حساس هستند و در این حالت می‌توانند پیام ایجاد کنند.

هر گیرنده‌ای که به کشش ماهیچه حساس است، جزو گیرنده‌های حس وضعیت قرار می‌گیرد و تنها به تغییر طول ماهیچه حساس است.