شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 29681

حرف اضافه _ مضاف الیه

فک اضافه _ مضاف الیه

نشانه مفعولی _ مفعول

نشانه مفعولی _ نهاد

به تو حاصلی ندارد غم روزگار گفتن / که شبی نخفته باشی به درازنای سالی

چون نمی‌آید به ساحل غرقه دریای عشق / می‌زند بیهوده از بهر چه چندین دست و پا؟

شب فراق که داند که تا سحر چند است / مگر کسی که به زندان عشق دربند است

ز شب‌بیداری من تا سحر چشمش کجا داند؟ / که او شب تا سحر کاری به جز خفتن نمی‌داند

جوی تو روان و مرا تشنگی تا کی؟ این چه تشنگی است و قدح‌ها می‌بینم پیاپی؟ (مناجات‌های خواجه عبدالله انصاری)

در آن حال مذکّری بود در طبران، تعصّب کرد و گفت من رها نکنم تا جنازه او در گورستان برند که او رافضی بود. (چهارمقاله)

گوهر اصطفا در دامن آدم تو ریختی و گرد عصیان بر فرق ابلیس تو بیختی و این دو جنس مخالف تو با هم آمیختی. (کلیله و دمنه)

خدای را نام‌های بزرگوار است؛ خود را به آن صفت‌ها بستود و در پیغام و نامه خویش آن صفت‌ها و اخلاق نمود. (کشف‌الاسرار)

ستایش خرد در ابیات، مشهود است.

وجود واژگان کهن و کاربردهای تاریخی

روان بودن و سادگی زبان شعر و به‌کاربردن ضمیر شخصی برای غیر انسان

وجود آرایه تضاد و نبودن آرایه کنایه