شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس پنجم: هماهنگی پاره‌های کلام | آزمون شماره 27488

بهار/مردم/سیلاب

مراعات/سیراب/بهمن

دیدار/عقاب/برفی

دکمه/شنبه/مادر

پانزده

شانزده

هفده

هجده

موج ارچه زند لاف تبحّر نزند دم: موج / ار / چِ / زَ / نَد / لاف / تَ / بح / حُر / نَ / زَ / ند / دم

وی طرّه شب از دم لطف تو مطرّا: وِی / طر / رِ / یِ / شب / از / دَ / مِ / لط_ / فِ / تُ / مَ / طر/ را

بگویید ای رفیقان ساربان را: بِ / گو / یی / دِی / رَ / فی / قان / سا / ر / بان / را

در دهان شکّر و در دیده گهر بود مرا: در / دَ / هان / شِک / کَ / رُ / در / دی / دِ / گُ / هَر / بو / د / مَ / را

از دی که گذشت هیچ از او یاد مکن (14 مصوت)

هر چه در این پرده نشانت دهند (11 مصوت)

تو که در خواب بوده‌ای همه شب (11 صامت)

با من صنما دل یکدله کن (15 صامت)

از نسیم سحر آموختم و شعلۀ شمع/ رسم شوریدگی و شیوۀ شیدایی را

شب به مهتاب رخت بلبل و پروانه و گل/ شمع بزم چمن‌اند انجمن‌آرایی را

جان چه باشد که به بازار تو آرد عاشق/ قیمت ارزان نکنی گوهر زیبایی را

رنگ رؤیا زده‌ام بر افق دیده و دل/ تا تماشا کنم آن شاهد رؤیایی را