شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس یکم : تاریخ ادبیات فارسی در قرن‌های 7 و 8 و 9 | آزمون شماره 10850

ای آن‌که به دهر، نام تو شاهرخ است/ پیوسته تو را به حضرت شاه، رخ است

جبرئیل از منتهای سدره آمین می‌کند/ چون دعای شاه عادل بایسنقر می‌کنم

پادشاه وقت غازان را اگر بینی بگو/ کای همه ایام تو میمون‌تر از روز ظفر

چون ملکشاه شد جهان‌آرای/ آن که بودش لقب جلال‌الدّین

سی و پنج سال گرد جهان گشت، تجربه اندوخت و از هر خرمنی خوشه‌ای چید.

گلستان را به نثر مسجع و بوستان را در قالب مثنوی پدید آورد.

گلستان و بوستان او آثار ارزشمندی هستند که به ما درس اخلاق و حکمت را می‌آموزند.

در سرودن غزل‌های عارفانه سرآمد شاعران و نویسندگان فارسی زبان است. وی در بیشتر قالب‌های ادبی طبع‌آزمایی کرده است.

مرصادالعباد ـ طبقات ناصری

تاریخ وصّاف ـ تاریخ گزیده

تاریخ جهانگشای جوینی ـ طبقات ناصری

مرصادالعباد ـ تاریخ وصّاف

دمنه گفت: راست می‌گویی و این کار خود کرده‌ام ولیکن تو تدبیر خلاص من چه کنی؟ و حیله گشادن این عقده چگونه می‌اندیشی؟ کلیله گفت: من از اوّل‌بار با تو موافق نبوده‌ام.

 کلیله گفت: در اصطناع گاو و افراشتن منزلت وی شیر را عاری نمی‌شناسم. دمنه گفت: در تقریب او مبالغتی رفت و به دیگر ناصحان استخفاف روا داشت تا مستزید گشتند.

من چرا بگذاشتم که بزغاله مرا بز بگیرد تا به دمدمه چنین لافی و افسون چنین گزافی، عنان تهمت از دست من فروگرفت و دیو عزیمت مرا در شیشه کرد.

موش گفت: من چون به‌ تو پیوستم باید که ترحیبی تمام و اجلالی بسزا رود، تا قاصدان من به مشاهده آن بر لطف حال مصافات و استحکام عقد موالات واقف شوند.