شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 18734

دو

سه

چهار

پنج

چو مهر دوست بر دل تافت این ویرانه روشن شد / سراسر مشعلی شد دل تمام خانه روشن شد

هرکسی‌ ویرانه‌ی خود را عمارت می‌کند / ما به تعمیر دل بی پا و سر ویران شدیم

شد دلم ویران ز سنگ‌انداز هجرانت، ولی / شادمانم چون تو دایم گنج آن ویرانه‌ای

خانه‌ی هستیش از سیل فنا ویران باد / هر که از روی صفا خدمت میخانه نکرد

نیست هر آب و زمین قابل تخم شررش / در دل سوختگان نشو و نما دارد عشق

لایق هر عاشقی نیست غم عشق او / شادی جان کسی کو به غم ارزانی است

در درون بحر او درها بسی است / لیک آن درها نه لایق هر کسی است

عارف که از سرّ معرفت آگاه است / بی‌خود ز خود است و با خدا همراه است

ز مشتی خاک ما را آفریدی / چگونه شکر این نعمت گزاریم            شکر

ندانم دیدنش را خود، صفت چیست / جز این را کز سماعش بی‌قراریم      دیدن

تو با ما روز و شب در خلوت و ما / شب و روزی به غفلت می‌گذاریم    شب و روزی

خداوندی چنین بخشنده داریم / که با چندین گناه امیدواریم       خداوندی