شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس هفتم: سبک و سبک‌شناسی (سبک خراسانی) | آزمون شماره 27583

سبک خراسانی- سبک عراقی- سبک بازگشت-سبک هندی- سبک مشروطه- سبک معاصر

سبک عراقی- سبک ترکستانی (خراسانی)- سبک هندی- سبک مشروطه- سبک بازگشت- سبک معاصر

سبک خراسانی- سبک عراقی- سبک هندی- سبک بازگشت- سبک مشروطه- سبک معاصر

سبک خراسانی- سبک عراقی- سبک هندی - سبک مشروطه- سبک بازگشت- سبک معاصر

چنین شنودم که بدان روزگار که متوکل خلیفه بود به بغداد، وی را بنده‌ای فتح نام؛ سخت نجیب و روزبه بود.

سوگند یاد کرد که تا آن وقت که وی را بدان حال که یابند، نیارند و نبینمش، طعام نخورم.

خسرو از آن طیره شد و از رسول، خجل گشت. پرسید که همه چیز پس که داند؟

نفرین بر دنیای فانی و روزگار غدار باد که چون روباه محتال و چون گرگ مغتال است.

خاک را چون ناف آهو مشک زاید بی‌قیاس / بید را چون پرّ طوطی برگ روید بی‌شمار

ای که اندر ملک گفتی می‌نهم قانون عدل / ظلم کردی ای اشاراتت همه بیرون عدل

هر کجا خیمه است خفته عاشقی با دوست مست / هر کجا سبزه است، شادان یاری از دیدار یار

به مجلس اندر کان بت مرا شراب دهد / به من نشاط و به بدخواه من عذاب دهد