شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس دوم : پایه های آوایی | آزمون شماره 13666

گر جان عاشق دم زند آتش در این عالم زند: --U--/-U--/-U--/-U-

شنیدم که چون قوی زیبا بمیرد: U /--U/-- U/--U-

ای نفس خرّم باد صبا: --U--/-U--/-U-

تا که رسیدم بر تو، از همه بیزار شدم: -UU-/-UU-/-UU-

دمی با غم به سر بردن جهان یکسر نمی‌ارزد

مرا عهدی است با جانان که تا جان در بدن دارم

خردمند شاها رعیت پناها

به سامانم نمی‌پرسی نمی‌دانم چه سر داری؟

پای تویی دست تویی هستی هر هست تویی:

ز مه پرس باری که جوزا چه می شد:

سخن در پرده می‌گویم چو گل از غنچه بیرون آی: 

هوش من دانی که بردست آن که صورت می‌نگارد: 

سرش سبز بادا که نخلی چو او نیست/ ز گردی که آید از آن طرف دامان

به یاران جانی دمی خو بر آور/ که عیشی ا‌ست خوش بزم یاران جانی

در آن ده مجاور شدم هفت ماه/ نپرسید حالم، نه دشمن نه دوست

ز خورشید پرسی که گردون چه سان بُد/ ز مه پرس باری که جوزا چه می‌شد