شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 15840

ای از فروغ تو روشن سرای چشم / وی خاک آستان درت توتیای چشم

این همه عکس می و نقش نگارین که نمود / یک فروغ رخ ساقی است که در جام افتاد

نور دل من ز عکس روی توست / تاج سر من ز خاک پای توست

چند فروزم چراغ از عَلَم آه خویش / بزم مرا ده فروغ از رخ چون ماه خویش

هر آن که گردش گیتی به کین او برخاست / به غیر مصلحتش رهبری کند ایام

چه وجود نقش دیوار و چه آدمی که با او / سخنی ز عشق گویند و در او اثر نباشد

گوش در گفتن شیرین تو واله تا کی / چشم در منظر مطبوع تو حیران تا چند

از هر چه تو گویی به قناعت بشکیبم / امکان شکیب از تو محال است و قناعت

چون درون طرّه‌اش دریافتم دل را عجب                 در درون مشک رفتم عنبری را یافتم

غلام مردم چشمم که با سیاه‌دلی                           هزار قطره ببارد چو درد دل شمرم

هر گل رنگین که به باغ زمیست                          قطره‌ای از خون دل آدمیست

دلم که خون جگر می‌خورد ز دست غمت                در انتظار تو صد زهر خورده بی‌تریاک