شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 10653

آدمی را که جان معنی نیست/در حقیقت درخت بی سمر است

و امروز اینجا همی نیاید هرگز/آجل نقدش دهد به نسیه عاجل

نه طمع آنک بگشایم دکانی/قرض تا نانی آن جا پخته گرو

صید ناید به صیاد  چون/ز بخت بلند امارت یافت

نگزارد، موضع

مئونت، تأمّل

مئونت، نگزارد

تأمّل، موعظت

وادی پر از فرعونیان و غبطیان است / موسی جلودار است و نیل اندر میان است

جانان من برخیز و بشنو بانگ چاووش / آنک امام ما عَلَم بگرفته بر دوش

مگو سوخت جان من از فرط عشق / خموشی‌ است هان، اولین شرط عشق

به رقصی که بی‌پا و سر می‌کنند / چنین نغمه عشق سر می‌کنند