شرکت در آزمون آنلاین فلسفه 2 - درس 5: خدا در فلسفه (1) | آزمون شماره 20579

سقراط

افلاطون

ارسطو

دکارت

انسان تنها با استدلال عقلی وجود خدا را پذیرفته باشد و در ارتباط روحی و معنوی با او زندگی کند.

انسان تنها با استدلالی شهودی وجود خدا را پذیرفته باشد و در ارتباط روحی و معنوی با او زندگی کند.

انسان از هر طریقی (عقلی یا تجربی و ...) وجود خدا را پذیرفته باشد و در ارتباط روحی و معنوی با او زندگی کند.

انسان از طریق استدلال عقلی و منطقی یا هر راه دیگری وجود خدا را پذیرفته باشد.

از میان دو مفهوم «انسان» و «وجود»، وجود مفهومی واقعی و انسان مفهومی ساخته ذهن اشخاص است. 

ماهیتها اموری ذهنی هستند که ما آنها را به موجودات گوناگون نسبت می دهیم. 

در خارج از ذهن ما، آن چه که واقعا هست، یک حقیقت است و آن، وجود است.

با توجه به واقعی بودن وجود، هیچ جایی برای تکثر و کثرت در عالم نیست.

 آنها خداوند را نور هستی می دانستند که با اشراق خود جهان را خلق می کند.

خداوند اشراق می کند و نور را می آفریند و آن نور نیز جهان را خلق می کند.

خداوند نورالانوار است و جهان هستی، وجودی مجرد و پرتوئی از آن نور است.

خداوند که نور هستی است، بهمن را آفرید و بهمن نیز جهان را