شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس هفتم : تاریخ ادبیات فارسی در قرن های 10 و 11 | آزمون شماره 16578

جامعه پذیرای پند و اندرز شاعران بود.

عقاید شیعی رایج در جامعه شاعران را به پند و اندرز دعوت می‌کرد.

شاهان صفوی به شعر ستایشی و درباری و عاشقانههای زمینی بی‌توجه بودند.

روی آوردن توده مردم به شعر و شاعری

هر شبنمی در این ره صد بحر آتشین است /  دردا که این معما شرح و بیان ندارد

با جام آتشین چو تو از در در آمدی /  وسواس و غم چو دود سوی بام می‌رود

دنیا به اهل خویش ترحم نمی‌کند / آتش امان نمی‌دهد آتش‌پرست را

دوست دارد یار این آشفتگی /  کوشش بیهوده به از خفتگی

بر ستمگر بیشتر دارد اثر، تیغ ستم / عمر، کوتاه از تعدی می‌شود سیلاب را

هر سحر از عشق دمی می‌زنم / روز دگر می‌شنوم برملا

دل از شکسته بالی وز سرکشّی گلبن / چون نقش پایی آخر بر خاک آشیان بست

ابر اگر از طینت اهل جهان آگه شود / قطره‌سازی را بدل سازد به پیکان ساختن

کانون‌های مهم اجتماع شعرا و هنرمندان ایران (آذربایجان، نواحی جنوبی ایران)

زبان مورد توجّه شاهان گورکانی در هندوستان (فارسی)

شاخصه اصلی شعر وحشی بافقی (واقع‌گرایی)

سبک رو به زوال در قرن دهم (سبک عراقی)