شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس پنجم : پایه های آوایی همسان (1) | آزمون شماره 16892

خرد انگشت در دندان بمانده/ صفات لایزالش کس ندانست

سراپا اگر زرد و پژمرده‌ایم/ ولی دل به پاییز نسپرده‌ایم

به عزت چون نبخشیدی به ذلت می ستانندت/ چرا عاقل نیندیشد هم از آغاز، پایان را

دست بیماران گرفتن بر طبیبان واجب است/ من ز پا افتاده‌ام دستم نمی‌گیرد طبیب

دو

سه

چهار

پنج

گر سیل عالم پر شود هر موج چون اشتر شود / مرغان آبی را چه غم تا غم خورد مرغ هوا

اگر مرگ داد است بیداد چیست؟ / ز داد این همه بانگ و فریاد چیست؟

سوی شورستان روان کن شاخی از آب حیات / چون گل نسرین بخندان خار غم فرسود را

دور بگردان و مرا ده نخست / جان مرا تازه کن ای جان‌فزا

درختان را چه شد کامروز می‌رقصند از شادی

مغنّی وقت آن آمد که بنوازی رباب

بگویی وانگهی از گفته برگردی

نیاری یاد از آن پیمان که کردستی