شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 9241

آدمی را که جان معنی نیست/در حقیقت درخت بی سمر است

و امروز اینجا همی نیاید هرگز/آجل نقدش دهد به نسیه عاجل

نه طمع آنک بگشایم دکانی/قرض تا نانی آن جا پخته گرو

صید ناید به صیاد  چون/ز بخت بلند امارت یافت

ای خون من در گردنت، زین دیر یادآوردنت/ وز دست زود آزردنت جانم به آزار آمده

من به اوج لامکان بردم وگرنه پیش از این/ عشق‌بازی پلّه‌ای از دار بالاتر نداشت

 چون شانه باش تخته مشق هزار خم/ گر ره در آن دو زلف پریشانت آرزوست

در طریق عشق، خار از پا کشیدن مشکل است/ ریشه در دل می‌کند خاری که در پا می‌رود

همه برده سر در گریبان فرو/ نشد هیچ کس را هوس، رزم او

چو ننمود رخ شاهد آرزو/ به هم حمله کردند باز از دو سو

غضنفر بزد تیغ بر گردنش/ درآورد از پای، بی‌سر تنش

دویدند از کین دل سوی هم/ در صلح بستند بر روی هم