شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 17433

بشد تیز رهّام با خود و گبر / همی گرد رزم اندر آمد به ابر

تو گفتی که روی زمین آهن است/ ز نیزه هوا نیز در جوشن است

که لشکر فزون بود زان کاو شمرد / همان ژنده پیلان و مردان گُرد

زمین برنتابد سپاه تو را / نه خورشید تابان کلاه تو را

همی رفت و سهراب با او به هم               بیامد به درگاهِ دژ، گژدهم (ماضی استمراری _ ماضی ساده)

شود کوه آهن چو دریای آب                    اگر بشنود نام افراسیاب (مضارع اخباری _ مضارع التزامی)

نبینی که درویش بی دستگاه                    به حسرت کند در توانگر نگاه (مضارع اخباری _ مضارع اخباری)

پیاده مرا زان فرستاد، طوس                  که تا اسب بستانم از اشکبوس (ماضی ساده _ ماضی ساده)

دوش آگهی ز یار سفرکرده داد باد / من نیز دل به باد دهم هر چه باد باد

عشق شوری در نهاد ما نهاد / جان ما در بوته سودا نهاد

آن‌که رخسار تو را رنگ گل و نسرین داد / صبر و آرام تواند به من مسکین داد

وان که گیسوی تو را رسم تطاول آموخت / هم تواند کرمش دادِ من مسکین داد

همان به کزین زشت کردار، دل      بشویم کنم چاره دل‌گسل

گر نور عشق حق به دل و جانت اوفتد      بالله کز آفتاب فلک خوب‌تر شوی

وگر زمانه به گرگی دهد عنانش را     بر او ز بهر سلامت سلام باید کرد

منّت خدای را که به تیر خدایگان       من بنده بی‌گنه نشدم کشته رایگان