شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس پنجم: هماهنگی پاره‌های کلام | آزمون شماره 25682

گوشم به راه تا که خبر می‌دهد ز دوست $(-U-U--UU-U-U--)$

ای گلِ خندانِ نوشکفته نگه‌دار$(U--UU-UUU--UU-)$

آفتاب از کوه سر بر می‌زند$(-U---U---U-)$

هر کس به تماشایی رفتست به صحرایی $(---UU-----UU--)$

به می سجاده رنگین کن گرت پیر مغان گوید / که سالک بی‌خبر نبود ز راه و رسم منزل‌ها

چو در رویت بخندد گل مشو در دامش ای بلبل / که بر گل اعتمادی نیست گر حُسن جهان دارد

به اظهار هستی مشو داغ خجلت / همان به که این عیب پوشیده باشد

من از رنگ صلاح آن دم به خون دل بشستم دست / که چشم باده‌پیمایش صلا بر هوشیاران زد

نوزده _‌ سی و دو

بیست _ سی و یک

بیست و یک _ سی و سه

بیست و دو _ سی و چهار

از سر هستی بگذر از سر مستی چه روی

نوحه کنی نوحه ‌کنی مرده دل زنده شود

غلغله‌ای می‌شنوم روز و شب از قُبّه دل

تا به خود باز آیم آن‌گه وصف دیدارش کنم