شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس دوم : پایه های آوایی | آزمون شماره 9680

هر که چیزی دوست دارد جان و دل بروی گمارد/ هر که محرابش تو باشی سر ز خلوت برنیارد

یار مرا غار مرا عشق جگرخوار مرا/ یار تویی غار تویی خواجه نگهدار مرا

شاها فلک از بزم تو در رقص و سماع است/ دست طرب از دامن این زمزمه مگسل

آن کیست کز روی کرم با من وفاداری کند/ بر جای بدکاری چو من یک دم نکوکاری کند

او می‌رود دامن‌کشان من زهر تنهایی چشان/ دیگر مپرس از من نشان کز دل نشانم می‌رود

چون من گدای بی‌نشان مشکل بود یاری چنان/ سلطان کجا عیش نهان با رند بازاری کند

غافل مباش ار عاقلی، دریاب اگر صاحبدلی/ باشد که نتوان یافتن دیگر چنین ایام را

غمت در نهانخانۀ دل نشیند/ به نازی که لیلی به محمل نشیند

بتی دارم که گرد گل ز سنبل سایبان دارد

گوهر پاک بباید که شود قابل فیض

عشق بازی را تحمل باید ای دل پای دار

ز هم‌صحبت بد جدایی جدایی