شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 17665

چه روز بود که افتاد در این سر سودا / که دل به مهر و زبان در دعا گرو کردم

ز سر شوق دلم شد کباب دور از یار / مدام خون جگر می خورم ز خوان فراق

تو در خواب خوشی احوال بیداری ، چه می دانی / تو در آسایشی تیمار بیماری چه می دانی 

چون گل یابم بوی تو زو می بویم / چون مه ببینم روی تو زو می جویم

به عزم توبه سحر گفتم استخاره کنم / بهار توبه‌شکن می‌رسد چه چاره کنم

زاهدی گر گویدت از باده‌نوشی توبه کن / جرعه‌ای در کام جانش ریز گو خاموش کن

گویی که برو توبه کن از باده‌پرستی / زنهار مگو خواجه که من آن نتوانم

چون نماندی نرد عمر و هیچ از عمرت نماند / توبه کن امروز تا فردا نمانی شرمسار

نه حرص علم و هنر ماندشان نه حرص بهشت / نجوید او خر و اشتر که هست شیرسوار

کدام باغ به دیدار دوستان ماند؟ / کسی بهشت نگوید به بوستان ماند

ماند به بهشت آن رخ گندم‌گونش / عشّاق چو آدم است پیرامونش

زاهد ز انتظار نعیم بهشت ماند / عابد نماز را به تکلّف دراز کرد

بهر _ ورطه 

بحر‌ _ زَهره

بهر‌ _ زَهره 

بحر‌ _ ورطه