شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس یکم : تاریخ ادبیات فارسی در قرن‌های 7 و 8 و 9 | آزمون شماره 11335

آشنایان ره عشق گرم خون بخورند / ناکسم گر به شکایت سوی بیگانه روم

گویند رمز عشق مگویید و مشنوید / مشکل حکایتی است که تقریر می کنند

هم‌چنان که امتزاج ظاهر است اندر رکوع / وز تصافح وز عناق و قبله و مدح و دعا

دیو ی است نفس تو که حسد جزء وصف اوست / تا کل او چگونه قبیحی و مقذری است

سبک عراقی از اوایل قرن هفتم تا اوایل قرن دهم به مدت 300 سال سبک غالب ادب فارسی شد.

روی کار آمدن حکومت‌های غزنوی و سلجوقی و تغییر جغرافیایی مرکزیت ادبی و سیاسی از عراق عجم به خراسان، زمینه‌های تغییر سبک عراقی به خراسانی را پدید آورد.

در دوره‌ی سبک عراقی، قالب قصیده کم‌رنگ شد و غزل به عنوان زبان دل و عشق، گسترش یافت.

نثر فارسی در دوره‌ی سبک عراقی به دو جریان ساده‌نویسی و پیچیده‌نویسی گرایش پیدا کرد.

حمدالله مستوفی از مورخان مشهور ایران در قرن هفتم است.

موضوع کتاب «تاریخ گزیده»، تاریخ پیامبران، خلفای چهارگانه، خلفای بنی‌عباس و تاریخ ایران را تا سال 730 ه_.ق. دربرمی‌گیرد.

رساله دلگشا، اخلاق‌الاشراف و صدپند از جمله طنزهای منثور ماندگار عبید زاکانی هستند.

سلمان ساوجی مثنوی جمشید و خورشید را به شیوه داستان‌‌های نظامی سروده است.

لمعات در قالب نظم و نثر است.

موضوع کتاب تذکرة دولتشاه شرح حال بیش از صد نویسندة ایرانی از آغاز تا قرن هشتم است.

در قرن هشتم قلمرو بالندگی زبان فارسی تنها در شبه قارة‌ هند بود.

عبید در منظومة صدپند ناهنجاری‌های اجتماعی را به شیوة طنز و تمثیل بیان کرده است.