شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس چهارم : سبک شناسی قرن های 7 و 8 و 9 (سبک عراقی) | آزمون شماره 5892

مدّعیان عرفان، به درسی کردن عرفان و شرح اصطلاحات و پیچیده جلوه دادن مفاهیم آن پرداختند؛ در نتیجه در این دوره، کتاب‌های عرفانی مهمی به نثر نوشته شد.

ادیبان این دوره در کتاب‌های مصنوع و متکلّف بیشتر به ظاهرسازی و به صنایعی مثل استعارات دور از ذهن و آوردن سجع‌های متوالی و بی‌روح روی آوردند.

به علّت کشتن یا متواری ساختن فضلا و نابودی کتابخانه‌ها، از صحّت و اتقان مطالب کاسته شد و ضعف و انحطاط فکری این دوره را فرا گرفت.

به علّت نبودن استادان بزرگ و از بین رفتن مراکز علمی، تحقیق و تتبّع در بین علما و ادیبان سستی یافت.

«می» اندک اندک جای «همی» را گرفته است.

واژه‌های ایدون، ایدر و اَبَر کمتر به کار می‌رود.

کم شدن لغات فارسی اصیل قدیم

تثبیت جایگاه تخلص در انتهای غزل

ساده‌نویسی _ ساده‌نویسی _ پیچیده‌‌نویسی _ پیچیده‌نویسی

ساده‌نویسی _ پیچیده‌‌نویسی _ ساده‌نویسی _ پیچیده‌‌نویسی

ساده‌نویسی _ پیچیده‌‌نویسی _ ساده‌نویسی _ ساده‌نویسی 

پیچیده‌‌نویسی _ پیچیده‌‌نویسی _ ساده‌نویسی _ پیچیده‌‌نویسی