شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 9917

دوام پرورش اندر کنار مادر دهر/ طمع مکن که در او بوي مهربانی نیست

چه حاجت است عیان را به استماع بیان/ که بی وفایی دور فلک نهانی نیست

دل اي رفیق در این کاروان سراي مبند/که خانه ساختن آیین کاروانی نیست

چو بت پرست به صورت چنان شدي مشغول /که دیگرت خبر از لذّت معانی نیست

ز فکر تفرقه باز آی تا شوی مجموع                          به حکم آن که چو شد اهرمن، سروش آمد

رند عالم‌سوز را با مصلحت‌بینی چه کار؟                    کار ملک است آن که تدبیر و تأمّل بایدش

خلوت دل نیست جای صحبت اضداد                       دیو چو بیرون رود فرشته درآید

پری نهفته رخ و دیو در کرشمه‌ی حسن                     بسوخت دیده ز حیرت که این چه بوالعجبی (تعجب‌آور) است

به خیمه فرود آمد و جامه بگردانید و تر و تباه شده بود.

مثال داد تا هزارهزار درم به مستحقان دهند شکر این را و نبشته آمد.

این چه رفت با بونصر بگفتم. سخت شاد شد.

ایزد رحمت کرد پس از نمودن قدرت و سوری و شادی به آن بسیاری تیره شد.

چون این دگر صنعت بدیدند و حجت آن صناعت بشنیدند به تعلّم آمدند.

جواب نامه آن دوست بنویس و بگو که دگر نامه ننویس که ما را فراغت جواب نیست.

پس در آن چاه تنی چند دگر دیدند که محبوس بودند، از حال ایشان تفحص کردند.

ای بایزید به جز از ما چیزی دگر می‌طلبی؟ تو را با دل چه کار است؟

تا مهر تو زد بر لب من مهر خموشی / آتش ز سرم شعله کشیده ست و خموشم

نیست آسان بحر را در کوزه پنهان ساختن / عارفان را دل به اسرار الهی می‌تپد

لب فرو بستن غوّاص گهر می‌گوید / که درین قُلزم (دریا) خونخوار، نفس، محرم نیست

عشق سیل گوهر راز است در هر جا که هست / شمع نتوانست اشک خویش را پنهان کند