شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس سوم : تشبیه | آزمون شماره 5162

باد چونان آمری مأمور و ناپیدا/ بس پریشان حکم‌ها می‌راند مجنون‌وار/ بر سپاهی خسته و غمگین و آشفته/ برف می‌بارید و ما خاموش

من بسان برّه گرگی شیر مست، آزاده و آزاد/ می‌سپردم راه و در هر گام/ گرم می‌خواندم سرودی تر/ می‌فرستادم درودی شاد/ این نثار شاهوار آسمانی را

برف بود و برف این آشوفته پیغام/ این پیغام سرد پیری و پاکی/ و سکوت ساکت آرام/ راه می‌رفتم و من با خویشتن گهگاه می‌گفتم/ کو ببینم، لولی ای لولی/ این تویی آیا بدین شنگیّ و شنگولی

اینک از زیر چراغی می‌گذشتیم، آبگون نورش/ مرده دل نزدیکش و دورش/ و در این هنگام من دیدم/ بر درخت گوژپشتی برگ و بارش برف/ همنشین و غمگسارش برف/ مانده دور از کاروان کوچ/ لک‌ لک اندوهگین

سوختم ز آتش هجران و دلم بریان شد/ور نسازم چه کنم با دل بریان همه شب

چون به یاد نرگس مستت روم در زیر خاک/روز محشر سر برآرم از لحد مست و خراب

تا که آموختت از کوی وفا برگشتن/خیز و باز آی علی‌رغم بدآموز امشب

عالم از لعل تو پرشور است و لعلت پر شکر/فتنه از چشم تو بیدار است و چشمت مست خواب

مرا که چشم ارادت به روی و موی تو باشد / دلیل صدق نباشد نظر به لاله و سنبل

گویی سکندرم ز پی آب زندگی / عمرم گذشت و چشمه حیوان نیافتم

 ز افراسیاب دهر خراب است ملک دل / دردا که زور رستم دستان نیافتم

واله و شیداست دایم همچو بلبل در قفس / طوطی طبعم ز عشق شکر و بادام دوست

اگر دانی که تا هستم نظر با جز تو پیوستم / پس آنگه بر من مسکین جفا کردن صوابستی

اگر گل را نظر بودی چو نرگس تا جهان بیند/ ز شرم رنگ رخسارش چو نیلوفر در آبستی

گر آن ساعد که او دارد بُدی با رستم دستان / به یک ساعت بیفکندی اگر افراسیابستی

بیار ای لعبت ساقی اگر تلخ است و گر شیرین/ که از دستت شکر باشد و گر خود زهر نابستی

دریای خون

خون به دریا

تیغ به چراغ

راغ به خون