شرکت در آزمون آنلاین فارسی 3 - درس 17: خنده‌ی تو | آزمون شماره 7619

مصطفی! این روی برجکش تیربار دارد. هواستان باشد، احتمالاً پیاده ها از پشت دنبالش می آیند.

همینطور که می دوید و به پشت سر نگاه می کرد، محکم به یکی از آنها خورد که راهش را سد کردند.

خاطرات به صورت مبهم از جلوی چشمانش می گذشتند. هر چند لحظه یکبار زانوی چپش مرطعش می‌شد. ‌

می بینی ارمیا. رو به قبله خاباندیمش. بعد گفت به راست بچرخانیمش؛ سمت کربلا.

با این دل ماتم زده آواز چه سازم / بشکسته نی‌ام با لب دمساز چه سازم ( ایهام - تشخیص )

تار دل من چشمه‌ی الحان خدایی است / از دست تو ای زخمه‌ی ناساز چه سازم ( تشبیه - تناسب )

آن بت شمشیرگر ما را به خود همدم نکرد / ریخت خون عشق‌بازان را و ابرو خم نکرد ( استعاره - کنایه )

بر در مسجد گذاری کن، که پیش قامتت / در نماز آیند آن‌هایی که قامت می‌کنند ( جناس تام - حسن‌تعلیل )

سندبادنامه : ظهیری سمرقندی ، تیرانا : اخوان ثالث ، منطق الطّیر : عطّار

قصّه های دوشنبه : آلفونس دوده ، سانتاماریا : رضا امیرخانی ، هوا را از من بگیر خنده ات را نه : پابلو نرودا

در حیاط کوچک پاییز در زندان : اخوان ثالث ، تیرانا : محّمدرضا رحمانی ، ارمیا : سیّد مهدی شجاعی

دری به خانهً خورشید : سلمان هراتی ، سانتاماریا : سیّد مهدی شجاعی ، تیرانا : مهرداد اوستا