شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - علوم و فنون ادبی 3 | آزمون شماره 6517

ز آرزوی کمرت کوه گرفتم هیهات / کوه را گرچه ز هر سوی ببینی کمر است

همه سرمستیش از شور شکرخنده توست / شور طوطی چه عجب گر ز برای شکر است

قصه آتش دل چون به زبان آرم از آنک / شمع اگر فاش شود سرّ دلش بیم سر است

نسبت روی تو با ماه فلک می‌کردم / چو بدیدم رخ زیبای تو چیز دگر است

کویِ یاران

سَرِ کوچه

زنده باد

مِهرِ ماه

در پناه لطف حق باید گریخت/ کاو هزاران لطف بر ارواح ریخت

تا پناهی یابی آن گه چون پناه/ آب و آتش مر تو را گردد سپاه

نوح و موسی را نه دریا یار شد/ نه بر اعداشان به کین قهار شد؟

آتش ابراهیم را نی قلعه بود/ تا برآورد از دل نمرود دود

همی كرد نخجير و يادش نبود/  از آن كس كه با وی نبرد آزمود

بخورد آب و روی و سر و تن بشست / به پيش جهان آفرين شد نخست

ز كشتی گرفتن سخن بود دوش  / نگيرم فريب تو زين در مكوش       

به كشتی گرفتن بر آويختند /  ز تن خون و خوی را فرو ريختند