شرکت در آزمون آنلاین عربی نهم - عربی نهم | آزمون شماره 5482

مؤمن حقیقی نماز فراوان مردم را نمی‌بیند ولی کمک‌های آنان را مشاهده می‌کند!

مؤمن حقیقی به فراوانی نماز دیگران نگاه نمی‌کند ولی به کمک آنان به مردم نگاه می‌کند!

مؤمن واقعی به نمازهای فراوان دیگران نگاه نمی‌کند ولی به کمک مردم به آنان می‌نگرد!

مؤمن واقعی فراوان بودن نماز مردم را نمی‌بیند بلکه به کمک‌های دیگر‌ نگاه می‌کند!

انسان می‌فهمد که چه باید بخورد و کی باید بخورد.

انسان برای هدف‌های بزرگی به دنیا آمده است.

انسان می‌خورد تا زندگی کند.

انسان در این جهان به زندگی‌اش اهمیّت زیادی می‌دهد.

«فی یوم السَّبت سَنَرجع من سفرتِنا العلمیّةِ بحافِلة المدرسةِ.»: در روز سه‌شنبه با اتوبوس مدرسه از گردش علمی برمی‌گردیم.

«هؤلاء النّساء المؤمنات جَلَسنَ علی مائدة الإفطار فی مَسجد قریتنا.»: این زنان مؤمن در مسجد روستای ما بر سر سفره افطار نشستند.

«نادَی المعلّمُ طالباً فی الکرسیّ الآخِر و سَألَ مِنه سؤالاً صَعباً.»: معلّم دانش‌آموز را در صندلی آخر صدا کرد و از او سؤالی سخت پرسید.

«اِعتذِری من أمّک لِعملک القبیحَ و قَبِّلیها رَجاءً! لأنّها حزینة الآن.»: از مادرت به خاطر کار زشتت عذرخواهی کن و او را ببوس لطفاً، زیرا او اکنون ناراحت است.

الصّاعقۀُ: کَهرباءٌ تَنزلُ من السّماءِ!

الطّفولۀُ: السّنواتُ الاولی من الحیاۀِ!

البطّاریّۀُ: ما یخزنُ فیه الکَهرباءُ!

المُختبرُ: مکانُ طبعِ الصّحیفۀِ و مثلها!