شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - علوم و فنون ادبی 3 | آزمون شماره 3403

پروانه او شدم که هر ساعت / در جمع چو شمع می‌‌کشد زارم 

چون تو قیام می‌‌کنی ما و ز پا فتادنی / چون تو به ناز می‌‌روی ما و به سر دویدنی 

همه هستند سرگردان چو پرگار / پدیدآرنده‌‌ی خود را طلبکار

 ای جفای تو ز دولت خوب‌‌تر / انتقام تو ز جان محبوب‌‌تر

بوی تو می‌شنیدم و بر یاد روی تو / دادند ساقیان طرب یک دو ساغرم

دام شکارجان من، سلسله‌های طرّه‌ات / دانه طایر دلم نقش خیال خال تو

جلوه‌کنان می‌روی و باز می‌آیی / سرو ندیدم بدین صفت متمایل

به خنده گفت که سعدی سخن دراز مکن / میان تهی و فراوان سخن چو تنبوری

 به سیر ماه از محفل مخوان پروانة‌ ما را                          که می‌گردد خنک از پرتو مهتاب عیش ما

سیاه در دو جهان باد روی موی سفید                            که همچو صبح، گران سنگ ساخت خواب مرا

 به اسیران بلا ملک امان فرمودند                                به فقیران گدا گنج سلاطین دادند

نفحات صبح دانی ز چه روی دوست دارم                 که به روی دوست ماند که برافکند نقابی