شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - علوم و فنون ادبی 3 | آزمون شماره 4953

دشمنان کور دل امّا/ در دلش خورشید ایمان را نمیدیدند/ تیغ آتشخیز دستان را نمیدیدند

حافظ سخن بگوی که بر صفحه‌ی جهان/ این نقش ماند از قلمت یادگار عمر

طبع تو سیر آمد از من جای دیگر دل نهاد/ من که را جویم که چون تو طبع هر جاییم نیست

ای دل ار سیل فنا بنیاد هستی برکند/ چون تو را نوح است کشتیبان ز توفان غم مخور

من دگر شعر نخواهم بنویسم که مگس / زحمتم می‌دهد از بس که سخن شیرین است

حسد از هیچ ندارم مگر از پیرهنش / که جز او کیست که برخورد ز سیمین بدنش

اگر ز درد اسیران خویشتن نشد آگاه / چراست زلف تو را پیچ و تاب مار گزیده

از این شعر تر شیرین ز شاهنشه عجب دارم / که سر تا پای حافظ را چرا در زر نمی‌گیرد

مصراع اول

مصراع دوم

ترک سمرقندی و جوی مولیان

بوی جوی مولیان آید همی