شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس سوم: واج‌آرایی، واژه‌آرایی | آزمون شماره 634

گر اظهار پشیمانی کند گردون مشو ایمن / که بدعهد از پشیمانی، پشیمان زود می‌گردد

نه عجب که قلب دشمن شکنی به زور هیجا(جنگ)/ تو که قلب دوستان را به مفارقت شکستی

به چین زلف چو شامت نمی‌رسد دستم/ نسیم زلف تو از مشک ناب می‌جویم

مارا سری است با تو که گر خلق روزگار/ دشمن شوند و سر برود هم بر آن سریم

به یاد یار و دیار آن‌چنان بگریم زار/ که از جهان ره و رسم سفر براندازم

از سختی ره راهرو عشق ننالد/تا کعبه توان رفت به این سنگ نشان راست

در این بود درویش شوریده‌رنگ/که شیری درآمد شغالی به چنگ

کرامت کن درونی دردپرورد/دلی در وی درون درد و برون درد

تضاد

نغمۀ حروف

جناس

استعاره

واژۀ «داد» نمی‌تواند ایجاد آرایۀ واژه‌آرایی کند.

آرایۀ واج آرایی جزو مباحث بدیع لفظی است.

واج آرایی مصوت ها از صامت ها محسوس تر است.

آنچه در تکرار اهمیت دارد، جنبه موسیقایی و آوایی سخن است نه شکل نوشتاری واژگان.

نیست کس قادر به وصف روی همچون ماه او/ نیست یک عاقل به هنگام ثنا و آه او

یک دم غریق بحر خدا شو گمان مبر/کز آب هفت بحر به یک موی تر شوی

سر ارادت ما و آستان حضرت دوست/ که هر چه بر سر ما می‌رود ارادت اوست

شب است و شاهد و شمع و شراب و شیرینی/ غنیمت است چنین شب که دوستان بینی