شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 9831

برو ای زاهد و بر دردکشان خرده مگیر                                  که ندادند جز این تحفه به ما روز الست

 من نخواهم کرد ترک لعل یار و جام می                                زاهدان معذور داریدم که اینم مذهب است

خون خورده‌ام نه باده که زهرم نصیب باد                                  دور از لب تو چون می‌ بیغش گرفته‌ام

در شب قدر ار صبوحی کرده‌ام عیبم مکن                                سرخوش آمد یار و جامی‌ برکنار طاق بود

دیدن و دانستن عدل خدای / کار حکیمان و ره انبیاست

به جان خلق بر آمد پدید عدل خدای / نه بر تن درم و مال کان همه صنم است

اگر پسند نیاید تو را بدان کاین عدل / هزار بار نکوتر ز تخت و ملک جم است

عدل بنیاد جهان است بیندیش که عدل / جز به حکم خرد از جور به حکم که جداست

چون طفل نی‌سوار به میدان اختیار / در چشم خود سوار ولیکن پیاده‌ایم

 چند در میدان قدس از خیره نازی اسب لاف / چون نداری داغ عشق از حضرت قدس جلال

تا تو فرمانبر چوگان سواران نشوی / نیست ممکن که تو اندر خور میدان باشی

چو مرد این چنین میدان نه ای از همّت عالی / به دست عقل و خرسندی دوپای حرص را بشکن

رد نشد تیر بلای تو به تدبیر از ما                               ما همانا هدف ناوک تقدیر شدیم

نیست روزی کز برای ضبط گیتی نشنود                            گوش تقدیر از زبان شخص تدبیر تو راز

کس را گذر از جاده تقدیر تو نیست                                  تقدیر تو کرده‌ای بکن تدبیرم

چه می‌آید ز تدبیر تو با تقدیر حق واعظ                          بنه گردن به تقدیرش که به زین نیست تدبیرت