شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 18352

مگس‌وار از سر خوان وصال خود مران ما را / نه مهمان توام آخر به خوان روزی بخوان ما را

کنار از ما چه می‌جویی میان بگشا دمی بنشین / به اقبالت مگر کاری برآید زین میان ما را

‌تو زوری می‌کنی بر ما و ما خواهیم جورت را / کشیدن چون کمان تا هست پی بر استخوان ما را

قیامت باشد آن روزی که بر سوی تو چون نرگس / ز خواب خوش برانگیزند مست و سرگران ما را

مدامم مست می دارد نسیم جعد گیسویت / خرابم می‌کند هر دم فریب چشم جادویت

سواد لوح بینش را عزیز از بهر آن دارم / که جان را نسخه ای باشد ز لوح خال هندویت

تو گر خواهی که جاویدان جهان یک سر بیارایی / صبا را گو که بردارد زمانی برقع از رویت

زهی همت که حافظ راست از دنیی و از عقبی / نیاید هیچ در چشمش به‌جز خاک سر کویت

نامم ز کارخانۀ عشاق محو باد / گر جز محبت تو بود شغل دیگرم (مضاف‌الیه)

بوی تو می‌شنیدم و بر یاد روی تو / دادند ساقیان طرب یک دو ساغرم (متمم)

زلف را حلقه مکن تا نکنی در بندم / طره را تاب مده تا ندهی بر بادم (مفعول)

خوشا آن دم کز استغنای مستی / فراغت باشد از شاه و وزیرم (نهاد)