شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 3: آرایه‌های ادبی | آزمون شماره 6477

آیینه سکندر جام می است بنگر / تا بر تو عرضه دارد احوال ملک دارا

با که این نکته توان گفت که آن سنگین دل / کشت ما را و دم عیسی مریم با اوست

رفت آن عهدی که من بی‌یار ساغر می‌زدم / بر کمر دارم کنون دستی که بر سر می‌زدم

گره به ‌باد مزن گرچه بر مراد وزد / که این سخن به‌ مثل باد با سلیمان گفت

طریق عشق طریقی عجب خطرناک است/ نعوذ بالله اگر ره به مقصدی نبری

نگر تا حلقۀ اقبال ناممکن نجنبانی/ سلیما ابلها بلکه محروما و مسکینا

بسم اللّه الرحمن الرحیم/ هست کلید در گنج حکیم

من رند عاشق در موسم گل/ آنگاه توبه، استفراللّه

حسنت به اتفاق ملاحت جهان گرفت/ آری به اتفاق جهان می توان گرفت

پنهان ز دیده‌ها و همه دیده‌ها آرزوست/ آن آشکار صنعت پنهانم آرزوست

زبان بریده به کنجی نشسته، صمّ بکم/ به از کسی که نباشد زبانش اندر حکم

هشدار که گر وسوسۀ عقل کنی گوش/ آدم صفت از روضۀ رضوان به درآیی