شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس چهارم : سبک شناسی قرن های 7 و 8 و 9 (سبک عراقی) | آزمون شماره 16606

عراقی-عراقی

عراقی-خراسانی

خراسانی-خراسانی

خراسانی-عراقی

هم‌چو صبحم یک نفس باقی است تا دیدار تو / چهره بنما دلبرا تا جان برافشانم چو شمع

جامه کبود آسمان کرد ز دست قضا / این قدرش فهم نی کو به قدر می‌رود

عشق خوش است ار مساعدت بود از یار / یار مساعد نه اندک است و نه بسیار

غیرت عشق زبان همه خاصان ببرید / کز کجا سرّ غمش در دهن عام افتاد

به علت نبود استادان بزرگ و از بین رفتن مراکز علمی، تحقیق و تتبع در بین علما و ادیبان تضعیف شد.

مدعیان عرفان اندک‌اندک اصالت خود را از دست دادند و به درسی کردن عرفان و شرح اصطلاحات و پیچیده کردن مفاهیم آن پرداختند.

ادیبان در کتاب‌های مصنوع و متکلف بیشتر به ظاهرسازی و تصنع پرداختند.

نثر ساده این دوره را نمی‌توان فصیح و بلیغ دانست.