شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 3: آرایه‌های ادبی | آزمون شماره 6159

گفتم ملامت آید گر گرد دوست گردم            الله ما رأینا حباً بلا ملامه

می‌زنم لاف انا الحق بر سر بازار عشق      تازه منصوری دگر بر دار خواهم کرد و رفت

آتش نمرودیان را لایحب الا فلین        هر خلیل الله کند هر دم گلستانی دگر

الا یا ایها الساقی میامد حل مشکل‌ها      ز می مشکل بود توبه ادر کاسا و ناولها

صائب این آن غزل حافظ شیراز که ‌گفت                                      مژده‌ ای دل که مسیحا نفسی می‌آید

به شهر عشق منم شهریار و چون حافظ                                 منم که شهره شهرم به عشق ورزیدن

نغمه حافظ شنو ز خامه صائب                                       چند نشینی که خواجه کی به درآید

به فکر صائب از آن می‌کنند رغبت خلق                           که یاد می‌دهد از طرز حافظ شیراز

ماه فروماند از جمال محمد/ سرو نباشد به اعتدال محمد

وعدۀ دیدار هر کسی به قیامت/ لیلة اسری شب وصال محمد

این همه شعبده ها عقل که می کرد اینجا/ سامری پیش عصا و ید بیضا می کرد

فیض روح القدس ار باز مدد فرماید/ دیگران هم بکنند آنچه مسیحا می کرد