شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 20528

سرشت

لجوج

عنود

مُحال

غرض از نوشتن رقعه- پلاس کهنه- گذاردن و اجازه دادن- فراغ و آسایش

خواستن دینار مغربی- ابوالفتح احمد- عذر خواستن- قوک و غورباغه

اهلیّت و شایستگی- بهایم و چهارپایان- تسبیح و سبحان‌اللّه گفتن- قیّم و سرپرست

 خشنودی خدای عزّ و جلّ- جلّ جلاله- عذاب قرض و دین- چهره و منظر

سر از قلاده آموختن مپیچ و بدان / که دیگران هم از آموختن شدند استاد

هر که ز آموختن ندارد ننگ / دُر برآرد ز آب و لعل از سنگ

گر نمی‌خواهی در آتش سوختن / بایدت اندرز ما آموختن       

زمانی میاسای از آموختن / اگر جان همی‌خواهی افروختن

 ما بارگه دادیم، این رفت ستم بر ما                             بر قصر ستمکاران، گویی چه رسد خذلان (مسند- نهاد)

 تا تو را جای شد ای سرو روان در دل من                         هیچ کس می‌نپسندم که به جای تو بود (منادا- مفعول)

 بر تیر جورتان ز تحمّل سپر کنیم                              تا سختی کمان شما نیز بگذرد (متمم- قید)

 بادی که در زمانه بسی شمع‌ها بکشت                            هم بر چراغدان شما نیز بگذرد (نهاد- مفعول)

آن پی م_هر تو گی_رد که نگیرد غم خویشش                                            وان سر وصل تو دارد که ندارد غم سیلاب

ما هیچ و جهان هیچ و غم و شادی هیچ                                                    خوش نیست برای هیچ ناخوش بودن

شادی عالم چو سراسر غم است                                                              آن که بود شاد به عالم کم است

غم مخور زان که به یک حال نمانده است جهان                                             شادی آید ز پی غصّه و خیر از پی شر